عمومی

جاذبه های گردشگری رامهرمز

عمارت صمیمی رامهرمز

جاذبه های گردشگری رامهرمز

رامهرمز شهری با قدمت بسیار طولانی میباشد که در نوشته رامهرمز بصورت کامل توضیح دادیم.شهری که هنوز صمیمیت و همدلی در ان حس میشود جاذبه های گردشگری رامهرمز بسیار منحصر بفرد هستند و قطعا برای یک بار هم شده باید دیدن آنهارا تجربه کنید جاذبه های گردشگری رامهرمز شامل طیف وسیعی از قبیل طبیعی،زیارتی،آثار تاریخی و باستانی،بنا ها،چاه و قنات،عمارت و قلعه، باغ ها و … میشود که در زیر به شرح انها میپردازیم:

تش کوه « کوه آتش » « Tash  Kooh »  :

اولین جاذبه های گردشگری رامهرمز در شمال رامهرمز در منطقه زیبا و کوهستانی ابوالفارس « Abul Fares » « باب الفارس » در ۳۵ کیلومتری رامهرمز کوه همیشه روشن آتش واقع است ، آتش این کوه به دلیل وجود گاز متان و وجود گوگرد است ، حتی سرما و بارندگی نیز شعله این آتش را نمی‌کاهد و هزاران سال از عمر آن می گذرد .

این مکان مورد توجه خاص مردم منطقه است و جایگاه مناسبی برای جذب گردشگر و تبدیل به منطقه نمونه گردشگری است .

در این منطقه سنگ سیلیس به درخشندگی شیشه به وفور یافت می شود .

تشکوه رامهرمز تشکوه رامهرمز تشکوه رامهرمز

مسیر و استراحتگاه های باستانی چهل پلکان(چهل پلکون):

تاریخ رامهرمز همواره با داد و ستد اقوام و مردمان این دیار با مردمان شهرهای مجاور عجین بوده است. مسیر مال رو چهل پلکان در شمال شهر و در کنار قلعه باستانی دا و دختر بعنوان یکی از مسیرهای ارتباطی بین رامهرمز، رودزرد، باغملک و.. بوده است. در این مسیر اتراقگاه های متعددی جهت استراحت کاروان های در راه مانده به جا مانده است. فارغ از پیشینه ی تاریخی این عبورگاه، چشم انداز زیبا و طبیعی ان چشم هر رهگذری را می نوازد. در تصاویر بارگذاری شده می توان دیواره های باقی مانده از یکی از این اتراقگاه ها را مشاهده نمود.

قلعه تاشار رامهرمز:

قلعه یزدگرد (تاشاری)
این قلعه در ۳۵ کیلومتری شمال شرقی رامهرمز واقع شده‌است. برای رسیدن به آن باید از طریق جاده «رامهرمزـ باغملک» و پس از عبور از روستای ماماتین، وارد روستایی به نام تشکی شد. تشکی در درهای تنگ واقع شده‌است که رودخانه زرد از کنار آن عبور می‌کند. در این دره روستاییان با استفاده از آب رودخانه به کشت برنجمی‌پردازند. قلعه تاشاری درسمت چپ دره و در پهن‌هایی وسیع و مرتفع قرار دارد و در اطراف آن دره‌های عمیق و هولناکی واقع شده‌است که امکان دست‌یابی به آن را مشکل می‌کند. این قلعه دارای دو دروازه ورودی، یکی شمالی و دیگری جنوبی می‌باشد.
برای رسیدن به دروازه شمالی می‌بایست پس از عبور از روستای تشکی و عبور از رود زرد از طریق جاده‌ای مالرو و سنگلاخ از کوه بالا رفت. در دروازه شمالی آثاری از یک برج که با سنگ و گچ ساخته شده دیده می‌شود. درون قلعه و در سطح وسیعی آثار زیادی از خانه‌های ویران دیده می‌شود که خیابان‌های تنگ و دراز، آن‌ها را از هم جدا می‌سازد. در ساخت خانه‌ها از ملاط گل بیش از ملاط گچ استفاده شده‌است. برای استفاده ساکنان قلعه در جهت غرب قلعه و در پایین آن، محلی وجود دارد که آب رودخانه با تمهیداتی در آن جمع می‌شده و از طریق نقب‌هایی که به پایین زده شده بود آب را به داخل قلعه می‌آوردند. دروازه ورودی دوم قلعه در جنوب آن است.
در اینجا نیز آثاری از یک برج قراردارد. اما تفاوت آن با دروازه شمالی این است که خندقی نیز در جلو و پایین این دروازه وجود دارد که درگذشته می‌توانسته عامل دفاعی مناسبی برای قلعه باشد. وسعت قلعه تاشاری به اندازه‌ای است که حتی می‌توان از آن به عنوان شهرک نام برد. دره‌ای که درسمت غرب آن قراردارد، به دره مختارک معروف است.
با توجه به اینکه شهر رامهرمز در دوره زنگیان به تصرف آنان درآمد و با وجود شهر و قلعه‌ای ویران به نام مختارک در شمال شهر رامهرمز، این احتمال وجود دارد که قلعه تاشاری از جمله مکان‌هایی بوده باشد که مورد استفاده زنگیان قرار می‌گرفته.
Photo by تاریخ و فرهنگ رامهرمز on February 10, 2020. Image may contain: plant, sky, outdoor, nature and waterPhoto by تاریخ و فرهنگ رامهرمز on February 10, 2020. Image may contain: outdoor, nature and water.

آبشار سرگچ « Sar  Gach »  و غارهای اطراف آن :

دومین جاذبه های گردشگری رامهرمز این آبشار به بلندای ۸ متر در شمال غربی رامهرمز و فاصله ۶ کیلومتری از این شهر واقع است و آب آن محیطی سرسبز در کوههای گچی اطراف آن به وجود آورده است .

در مسیر این آبشار ۳ غار وجود دارد که یکی از آن‌ها از دوتای دیگر بزرگتر است ، این آبشار در مسیر خود نی زارها و لغوم زارهای زیادی را تا منطقه سورخانمی «  Sur- e- KHanomi » به وجود آورده است که متأسفانه برداشت آب توسط امور عشایر از بالا دست این آبشار موجب تضعیف آن شده است . به دلیل نزدیکی آن به رامهرمز می تواند محیطی مناسب برای جذب گردشگر باشد .

آبشارهای آب مهک  « Aab  Mahak » و آب ریزک « Aab Rizak » و توف انجیر :

سومین جاذبه های گردشگری رامهرمز این سه آبشار به فاصله حدود ۵۰۰ متری از هم در منطقه کمپ « جوبجی » « Jubaji » رامهرمز واقع اند و در تپه های اطراف محیطی سرسبز با انبوه  درختان کنار« Ko nar » « سدر » ، نخل ، و انجیر را به وجود آورده اند ، محیط این دو آبشار پوشیده است از خزه و جلبک ، فاصله این آبشارها تا شهر رامهرمز حدود ۵ کیلومتر است .

توف  «  Touf »  نمکی  « آبشار نمکی » :

چهارمین جاذبه های گردشگری رامهرمز در  امتداد یک جادّه مال رو که از منطقه کمپ رامهرمز شروع می شود به سمت کوه‌های ابوالفارس « باب الفارس » در فاصله تقریباً ۱۵ کیلومتری رامهرمز آبشاری زیبا که محیط بالا دست آن را درختان انجیر و پیچک پوشانده‌اند به نام توف انجیر خودنمائی می کند . آب دریاچه بزرگ این آبشار که به طول ۶۰ متر و عرض ۲۰ متر است بسیار شور است و ماهی های شورآبی به وفور در آن یافت می شود ، در کنار این آبشار یک چشمه ی کوچک گوگردی وجود دارد . راه دوم دستیابی به این آبشار و دریاچه اش از مسیر روستای نمره ۹ ابوالفارس است .

سد جرّه  « Jarreh » :

پنجمین جاذبه های گردشگری رامهرمز بی شک ساسانیان پدیدآورندگان « بزرگترین معماران » سازه های آبی می باشند ، وجود سه سد بزرگ « سد مهی « Sad-e-Mehi » ، سد چم لیشان « Cham – e –Lishan »  و سد جره » بر روی رودخانه های فصلی و دائمی رامهرمز جهت مصارف کشاروزی و جلوگیری از سیلاب های ویرانگر نشانه توجه خاص ساسانیان به منطقه رامهرمز بوده است .

جرّه تنها سدی است که بیش از ۹۰ درصد آن سالم است ، ارتفاع آن ۷۹/۱۸ متر ؛ طول تاج آن ۳۰/۱۷ متر و عرض آن از پائین به بالا ۵ تا ۳ متر متغیر است ، این سد بوسیله ملاط ساروج ساخته شده و دارای دو دهلیز « دریچه » است که هنوز هم محکم و پابرجاست ، فاصله آن تا رامهرمز ۲۵ کیلو متر می باشد و می تواند مکانی بسیار مناسب برای جذب گردشگر باشد .

اولین چاه نفت ایران :

همه ایرانیان بر این باورند که اولین چاه نفت ایران در منطقه ی نفتون مسجدسلیمان است ، درست است ، اولین چاه نفتی که به نفت رسید آنجاست ولی اولین چاه نفت که به قیر رسید و آن هم قبل از مسجد سلیمان در منطقه درّه قیر«  Darreh  Ghir » رامهرمز و در روستای ماماتین یک «  Maa maateyn »  است که در حدود ۱۱۸ سال پیش و به عمق ۳۶ متر حفر شده و به قیر رسید ، جالب است که هنوز هم از خانه ای که ویلیام دارسی در این ده احداث کرده ، استفاده می شود ، این منطقه در نزدیکی چشمه های قیر روان و تش کوه در ۲۵ کیلومتری شمال رامهرمز واقع است .شاید سخت باشد این را جز جاذبه های گردشگری رامهرمز قلمداد کنیم اما نشان از قدمت این شهر میباشد.

چاه سنگی :

 این چاه به عمق « مربع »  حدود۱۵ متر و عرض ۵/۱ متر در دامنه یک کوه سنگی با بیش از ۲۵ پله دسترسی به سطح آب در منطقه شاوه رامهرمز کنده شده و بوسیله‌ی لوله هائی سفالی به دوچاه دیگر که به شکل مربع هستد مرتبط می باشد ، بی گمان با توجه به اهمیت آب در آئین های عیلامی « Eilami » می توان از نوع تلاشی که برای به دست آوردن آب از دل سنگ شده پی برد که این چاه ، یک چاه دوره ی عیلامی است که هنوز پس از گذشت هزاران سال پر آب است . این چاه می تواند محیطی مناسب برای تبدیل به منطه نمونه گردشگری باشد

قنات های حاشیه رودخانه رامهرمز :

در ۵ کیلومتری رامهرمز و در حاشیه رودخانه « دیواره ی تپه ای رودخانه » ۵ رشته قنات که دارای پوششی خاص می باشند با ارتفاع متفاوت وجود دارد که می‌توان تخمین زد با توجه به فرسایش رودخانه در سالیان متمادی و پائین رفتن بستر آن ، قنات های جدید در سطح پائین تر احداث شده است ، آخرین قنات که نزدیک بستر رودخانه است هنوز هم پر آب است و از آن جهت مصارف کشاورزی شرق رودخانه رامهرمز استفاده می شود ، وجود بقایای یک پل قدیمی به اهمیت و قدمت این سازه های آبی می‌افزاید .

آبشار « توف » نوران « Touf-e Nouran »(گدار پهن) :

این آبشار که از چشمه ای در حوالی روستای سرتنگ « Sar Tang »  ابوالفارس « باب الفارس » رامهرمز سرچشمه می گیرد به بلندای ۱۲ متر و عرض ۴ متر می باشد ، آب آن شیرین و در رشته کوه های زاگرس در شمال رامهرمز در منطقه ای زیبا و کوهستانی به نام ابوالفارس در روستای نوران که از بزرگترین تولید کنندگان نفت و گاز کشور « کرنج پارسی »  « Karanj -e- Parsi » است واقع است ، فاصله آن تا رامهرمز ۶۰ کیلومتر است و محیط سنگی آبشار پوشیده از فسیل های جانوری و گیاهی است . بی شک توف نوران یکی از بزرگترین آبشارهای کشور است ؛ با توجه به خشکی کوه های زاگرس در منطقه خوزستان وجود و وفور چنین آبی توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند . این منطقه محلی مناسب برای تبدیل به منطقه نمونه گردشگری است .

چشمه های قیر روان :

چشمه های جوشان قیر طبیعی در شمال رامهرمز در منطقه درّه قیر «  Darreh  Ghir »  ابوالفارس « باب الفارس »  هر بیننده ای را به حیرت وا می دارد . قرن هاست که این چشمه ها ، قیر ونفت را به رودخانه‌ی اطرافشان می ریزند و جالب این است که در آب نفت آلود و قیرگون رودخانه ماهی‌های کوچک زندگی می‌کنند . وجود تأسیسات تصفیه‌ی قیر دوره‌ی هخامنشی موجب می شد که قیر حاوی گل و لای را تصفیه کرده و در مواردی چون : قلم زنی و عایق کاری ظروف سفالی مورد استفاده قرار می دادند که بقایای تصفیه خانه ها هنوز هم در بستر و کنار رودخانه پابرجاست . این منطقه نیز می تواند مکانی مناسب برای جذب گردشگر و تبدیل به منطقه نمونه‌ی گردشگری باشد .

رودخانه قیر رامهرمز

رودخانه قیر رامهرمز

چشمه های قیر مامتین

باغ ها :

از دیرباز باغ های رامهرمز شهره ی خاص و عام بوده ، این باغ ها تا دهه ی چهل قرن جاری نیز سرتاسر شهر رامهرمز را پوشانده بودند تا اینکه شوری آب رودخانه موجب از بین رفتن آن ها شد تنها باغ ها ی برجا مانده از نیاکانمان ، باغ دولتی عمارت صمیمی  «  Samimi  » ، باغ های منطقه دوریکل   « Doreykal »، منطقه زراقلی «  Zaraagholi  »  و چند باغ در کوی ملا احمد      می باشد ، معروفترین آن ها که تصویر آن را مشاهده می کنید در کوی ملا احمد می باشد . این باغ ها پوشیده از درختان نخل ، انار، انجیر ، زرد آلو ، سیب ترش ، لیمو ، زرد آلو ، نارنج ، نارنگی ، پرتقال ، هلو ، موز ، گردوی گرمسیری ، انگور ، توت و…   می باشند /.

برد رستم «  Bard-e- Rostam » :

برد رستم رامهرمز

برد رستم رامهرمز

هفت سنگ بزرگ آسیاب  معروف به برد رستم « برد در زبان محلی به معنای سنگ است » از جنس کنگلو مرا «  Konglomera  »   از کوه های بختیاری در هفت کیلومتری رامهرمز متعلق به دوره‌ی اسلامی از دیدنی های خاص شهرستان رامهرمز است ، این سنگ ها که در حال حاضر فقط سه عدد آن ها وجود دارد بین دو دژ یا قلعه به نام قلعه سفید و دژ گلی قرار گرفته اند .

گذشتگان قلعه سفید را سپید می پنداشته و مظهر نیکی و روشنی و دژ گلی را سیاه و مظهر سیاهی و پلیدی و به احتمال زیاد این سنگ ها برداشتی از داستان های شاهنامه فردوسی می‌باشد . متأسفانه مابقی سنگ‌ها به احتمال زیاد در اثر احداث پروژه های عمرانی از بین رفته و فقط سه عدد از آن ها باقی مانده است .

دشت شیر :

در ۲۵ کیلومتری شمال رامهرمز در کوه های مقابل روستای چم قاسمعلی «  Cham-e- Ghasem Ali  » ، دشتی پر از گل های زرد که در حدود ۱۰۰ هکتار می باشد جلوه نمائی می کند از دیدنی های جذاب این منطقه که به دشت شیر معروف است تونل های آبی است که از چشمه های کوچک به وجود آمده است ، چشمه ها در دل زمین فرو رفته و پس از پیمودن مسیرهائی تا حدود ۳۰ متر به دره ها سرازیر می شوند ، محیط تونل ها و غارهای کوچک و بزرگ این منطقه گچی و آهکی است و ورودی این تونل ها پوشیده از انجیر و تمشک و گل و بوته است .

عمارت صمیمی :

این عمارت در دوره قاجار توسط امیر حسین سپهدار ساخته شد و در دوره پهلوی اول توسط شخصی به نام صمیمی خریداری شد ، این عمارت در محله کیمه« Kimeh » « یوسف آباد رامهرمز واقع است ، در حدود ۱۳۰۰۰ متر مساحت دارد و دارای باغ با انواع میوه ها از کنار تا نارنج و نخل و ارغوان و…. می باشد . این بنا دارای یک کوشک در دو طبقه است ، ساختمان های الحاقی به آن محل بارگیری و تخلیه کالا  و غلّات بوده ؛ این ساختمان دارای یک هشتی بزرگ « اتاقی با گنبد بزرگ که در وسط آن یک حوض بزرگ است » می باشد ؛ این عمارت دو برج بزرگ نگهبانی داشته که یکی از آن ها پابرجاست . در سال های اخیر مرمت خوبی صورت گرفته و به یک مکان دیدنی تبدیل شده است .

به زبان ساده:
عمارت صمیمی (باغ صمیمی) یا باغ امیر سپهدار از باغ‌های سکونتی _حکومتی دوره قاجار است که به عنوان حاکم‌نشین شهرستان رامهرمز استفاده می‌شد، و متاًثر از باغ‌های فرنگی ساخته شده‌است. این باغ شامل عمارت اندرونی است. عمارت به عنوان فضای ورودی بوده و در بیشتر موارد محل استقرار و سکونت نگهبانان و سایر کارکنان خدماتی صاحب باغ بود.
در کتاب تاریخ بختیاری به قلم ابوالفتح اوژن بختیاری چنین آمده‌است: «پس از فوت اسفندیارخان سردار اسعد در سال ۱۳۲۱ هجری قمری، آقایان محمد حسین‌خان سپهدار و حاج علیقلی‌خان (سردار دوم که بعداً از بنیانگذاران مشروطه گردید) ضمن مراجعت از اروپا رهسپار دارالخلافه تهران شدند و در آنجا لقب سردار مفخمی را از مظفرالدین شاه دریافت داشت.

ایشان پس از مدتی کوتاهی اقامت به زادگاه خویش مراجعت نمودند و محمدحسین‌خان به سمت ایلخانی و نجفقلی‌خان برادر بزرگتر وی به سمت ایلگری تعیین و مشغول به کار شدند، و در همان زمان با توجه به اینکه سپهدار علاقه مفرطی به رامهرمز داشت پارکی اعلا همراه با تجارت‌خانه‌های زیاد در قریه کیمه که یکی از قسمت‌های مهم رامهرمز بود بناگزارده و به اتمام هم رسانده و در سال قبل نیز دخترامیرزاده بیگ زنگنه را هم که یکی از رؤسای طایفه جانکی گرمسیر بود در حیطه ازدواج درآورد و به دلیل تعلق خاطرش به وی شوق فراوانی داشت که در رامهرمز اقامت گزیند و بنابراین همه روزه با کمال اشتیاق از رفتن به آنجا صحبت می‌نمود. نامبرده قبل از اینکه بتواند در عمارتی که تأسیس نمود استقرار یابد به طرز مشکوکی از دنیا رفت.»
کتاب خوانین بختیاری و نفت جنوب علت مرگش را چنین بازگو می‌نماید:
” انگلیسی‌ها در خصوص موضوع نفت با محمد حسین‌خان سپهدار و اسفندیارحان سردار اسعد که در واقع فرمانروای کل بختیاری بودند وارد مذاکره شوند سپهدار پیش‌نویس قرار داد را شخصاً تنظیم و به انگلیسی‌ها پیشنهاد نمود ولی چون گذشته از صد ده که پیشنهاد شده بود موارد مندرجه آن هم بسیار محکم و قانونی حتی از لحاظ قوانین بی‌الملی فوق‌العاده متفن بوده‌است.

انگلیسی‌ها زیر بار نرفتند و فقط مبلغی در سال به نام حق‌الارض به ایلخانی بختیاری می‌دادند ولی همین که اسفندیارخان سردار اسعد درگذشت بلافاصله محمدحسین‌خان سپهدار هم جهان را بدورد گفت و بعید نیست که اولین قربانی نفت در ایران باشد.
پس از فوت محمدحسین‌خان سپهدار در سال ۱۳۴۰ محمدصمیمی به رامهرمز نقل مکان کرد و در اجرااصلاحات ارضی عمارت کیمه که بعدها به عمارت صمیمی مشهور گردید به نام وی آمارگیری شد.

عمارت صمیمی رامهرمز

عمارت صمیمی رامهرمز

عمارت صمیمی رامهرمز

عمارت صمیمی رامهرمز

عمارت صمیمی رامهرمز عمارت صمیمی رامهرمز عمارت صمیمی رامهرمز عمارت صمیمی رامهرمز عمارت صمیمی رامهرمز

کُنارستان ها « Konaarestanhaa » و درخت های رملیک « Ramalik  »  :

کُنار میوه ای خوشمزه و پائیز و زمستانی مناطق گرمسیر می باشد که به سدر شهرت دارد این درخت به وفور در رامهرمز یافت می شود و بخش وسیعی از درختان این شهر را به خود اختصاص داده ، میوه آن را همانند دیگر میوه ها مورد استفاده قرار می دهند ولی یکی از استفاده ها ی خاص آن برگش می باشد که آنرا خشک کرده ، می کوبند و به عنوان ماده شستشوی موی سر مورد استفاده قرار می دهند که به آن ختمی می گویند .

میوه ی خشکش را می کوبند و با روغن حیوانی می خورند . مهمترین کنارستان های رامهرمز در منطقه کیمه ، سید فرج ، انتهای اسد آبادی ، کمپ و طریفه « Toreyfeh » می باشد . از دیگر میوه‌های بومی این منطقه رملیک است که ترش مزه و کوچک تر از کنار است و با اولین باران میوه ی آن کاملاً می رسد .

چشمه ها :

در دشتی حدود ۵۰۰ هکتار از منطقه طریفه « Toreyfeh »  گرفته تا بی بی تاج از راهدارها گرفته تا تل گسر «  Tol-e- Geser  » در حدود بیش از ده چشمه آب شیرین وجود دارد .

چشمه های معروف رامهرمز عبارتند از : بی بی تاج ، زرینی ، عریّض « Areyyez  »  ، طریفه ، چشمه کوه گچی ، آبشار سرگچ ، بن رشید ، چشمه سید ، زبیدی موسی ، زبیدی مقامص  « maghames » ، دیمه، چم هاشم، چم دهقان « Cham Dehghan » ، کوپال ، تغلی آل عباد « Togholi » ، مراد بیگی ، چشمه پشت قلعه دا و دختر ، سرتنگ ، جو کنک « Jo kanak » ، سورخانمی ، شاوه سیوان ، پیر سید عزیز ، و چشمه ی سرخار         « Sar khar » که با توجه به شواهدی پرستشگاه عیلامیان بوده .

قلعه دا و دختر « مادر و دختر » :

این قلعه در دو قسمت که به وسیله راهروئی با دیوارهای حائل به هم متصل هستند در شمال رامهرمز و در فاصله ۳ کیلومتری مرکز شهر افراشته بر کوه های همیشه استوار زاگرس واقع است ، بنای این قلعه با توجه به شواهد مکتوب متعلق به دوره ی ساسانی است که در جنگ  های خوارج و دیگر جنگ های ساسانیان مورد استفاده قرار می گرفته

. واژه مادر و دختر به واسطه دست نایافتنی بودن آن است و منزلت و جایگاه آن در جامعه ساسانی . آب شرب مورد استفاده در این قلعه از چشمه ای که بین این قلعه و منطقه چهل پلکان قرار دارد تأمین می شده . این قلعه مشرف به شهر رامهرمز است . این بنای تاریخی که یادگار نیاکان ماست چشم به راه بازسازی است تا بتواند صلابت و پایداری خود را حفظ کند و پذیرای گردشگران داخلی و خارجی باشد .

به زبان ساده:

 شهر رامهرمز، از آثار گرانبهای فرهنگی- تاریخی استان خوزستان است که به دوران ساسانیان تعلق دارد. **پیشینه:
این قلعه در شمال رامهرمز در دامنه‌های میانی کوهی گچی بر روی دو تپه در امتداد هم واقع شده‌است. شکل گرد و دایره مانند هر دو واحد قلعه چنان است که معماری قلعه‌سازی رومی را می‌رساند و مانند آثاری است که از قلاع رومی در جنوب مدیترانه کمابیش بر جای مانده‌اند.

این قلعه شبیه دژی است که در روزگار ساسانیان برای حفاظت راه تجاری و نظامی شوش، واجار، اصفهان یا برای نگهبانی کاخ و خزائن رامهرمز یا نظارت بر جلگه زراعی، باغها، مزارع و انبارهای غله ساخته شده باشد و رومی‌ها در ساختن یا در طرح و نقشه آن دخالت داشته باشند. **معماری و مصالح:
در ساخت این قلعه سترگ از مصالح ساختمانی چون سنگ،ملات گچ و در برخی از نقاط از آجر و قیر استفاده شده که سنگ آن از رودخانهٔ «اعلا» و سنگ پی آن را از معادن اطراف آن که در حدود سه کیلومتری شرق و شمال شرق قلعه قرار دارد، آورده‌اند. قیر آن که قیر طبیعی می‌باشد از معادن قدیمی در سه کیلومتری ضلع شمالی قلعه به محل آورده شده‌است. بیش‌ترین استفاده از آجر در این بنا مربوط به برج‌های ظلعِ جنوبی است.

قلعه دا و دختر رامهرمز

قلعه دا و دختر رامهرمز

قلعه دا و دختر رامهرمز

قلعه دا و دختر رامهرمز

قلعه دا و دختر رامهرمز

قلعه دا و دختر رامهرمز قلعه دا و دختر رامهرمز

دزگیری « د‍ژ گلی » :

در ده کیلومتری رامهرمز برافراشته بر تپه های دوکوهک ، نظاره گر فعالیت مردمان سخت کوش دشت رامهرمز از سلطان آباد گرفته تا شهر کنونی ، کله ای طبیعی چون شیری آرامش گرفته بر تپه ها به نظاره نشسته و زیر ذرهّ‌بین دارد همه گذشته و آینده ی مردم این شهر را . کله ای که در بین مردم محلی به کله قوچی معروف شده و یادآور مجسمه ابوالهول در مصر است . زیبائی ، بزرگی و کمال هنر نشانگر ثمره ی دست بشر بودن این اثر است ولی آنچه نگاه هر بیننده را به خود جلب می کند جزء یک شاهکار طبیعی نیست .

دژ گلی رامهرمز دژ گلی رامهرمز

دژ گلی رامهرمز

« منطقه دیمه » :

در ۱۵ کیلومتری رامهرمز در دل طرح بزرگ زیتون کاری دیمه بر بالای تپه های خاک رس تکه سنگ بزرگ عمودی که چون دو انسان که همدیگر را در بر گرفته‌اند جلوه نمائی می کند . این اثر یک اثر کاملا طبیعی است و اکثر زوایای خاص یک اثر هنری ، از سر و گردن و دست و پا را در خود جای داده که توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند .

بیشه های دیمه :

بیشه زار های رامهرمزبیشه زارهای دیمه رامهرمز از حوالی روستای حاجی « بنه حاجی » « Boneh Haaji »  شروع شده و تا جایزان به طول حدود ۴۰ کیلومتر در حواشی رودخانه های اعلاء و مارون قرار دارند ، اوج شروع  یکپارچگی و انبوهی بیشه ها ، روستای دیمه می باشد .

آب شیرین چشمه های زبیدی موسی    «  Zobeydi » ، زبیدی مقامص «  maghames  »، چم هاشم « Cham Hashem » ، چم دهقان و دیمه طراوت وزیبائی خاصی به این بیشه زارها بخشیده ؛ حواشی این بیشه ها و رودخانه های اعلاء و قسمت های انتهائی رودخانه مارون که از تلاقی آن ها رودخانه ی بزرگ جراحی در منطقه چم هاشم  شکل می گیرد ؛ محل پرورش گاومیش است .

دقیقاً در محل تلاقی دو رودخانه اعلاء و مارون مکان مقدس علی مخلط « Ali Mokhlet » « قدمگاه امام رضا (ع) » قرار دارد . طرح بزرگ زیتون کاری دیمه در این منطقه قرار دارد .

آرامگاه جوبجی :

سازه ای سنگی که دو تابوت شهره شده به وان حمام از جنس مفرغ متعلق به دو زن ۱۷ و بالای ۳۰ سال و تعداد زیادی حلقه های طلائی منسوب به حلقه قدرت ، پیکرک های انسانی مفرغی ، مهره از جنس عقیق ، کاسه های مربع ، دکمه ، پایه آتش دان ، گردنبند ، دستبند زرین مرصع ، حلقه های زرین با نوشته های میخی و کله شیر سنگی متعلق به ۳۲۰۰ سال پش مربوط به دوره عیلام نورا در خود جای داده .

گنج جوبجی رامهرمز گنج جوبجی رامهرمز گنج جوبجی رامهرمز گنج جوبجی رامهرمز گنج جوبجی رامهرمز

غارهای دشت شیر و دشت گل زرد :

در ۲۵ کیلومتری شمال رامهرمز پشت روستای چم قاسمعلی ، دشتی پر از گلهای زرد در حدود ۱۰۰ هکتار جلوه نمائی می کند . از دیدنی های جذاب این منطقه تونل های آبی است که از چشمه های کوچک به وجود آمده اند و طول برخی از این تونلها که دهانه آنها پوشیده از بوته و درخت است به حدود ۳۰ متر می رسد .

روستای جره :

در فاصله ۳۰ کیلومتر رامهرمز در جوار سد تاریخی جره روستائی زیبا متعلق به دوره قاجار است . خانه های این روستا دارای گچبری ونحصر به فرد هستند و بقایای شومینه در اکثر خانه ها مشهود است . خانه ریش سفید ده در دو طبقه و دارای پایه ستون است .

رودخانه رستم آباد :

 این رود فصلی پس از گذشتن از روستای دره قیر ابوالفارس و آبشار نمکی در حوالی روستای رستم آباد در فاصله ده کیلومتری شرق رامهرمز منظر زیبائی می آفریند .

عمارت امیر مجاهد (قلعه بهبهانی) :

متعلق به دوره قاجار با باغ و حوضی بسیار زیبا و در دو طبقه با دو برج دیدبانی . این عمارت در حال حاضر توسط مالک آن (آقای بهبهانی) و اداره میراث فرهنگی رامهرمز در حال مرمت است که پس از برداشتن گچ کاری نمای آن یک نمای زیبای آجری نمایان شده به به زیبائی های آن می افزاید .

به زبان ساده:

قلعه امیر مجاهد، یا باغ امیر مجاهد یکی از بناهای تاریخی رامهرمز می‌باشد. این قلعه در زمان استقرار و سلطه خوانین بختیاری (امیر مجاهد بختیاری) در منطقه رامهرمز در اواخر قاجار ساخته شده است و به شماره ثبت ۳۷۷۱ مورخ ۱۲/۶/۱۳۸۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

این بنا توسط یکی از خوانین پرنفوذ ایل بختیاری بنام امیر مجاهد بختیاری که کوچکترین فرزند حسینقلی خان و برادر علیقلی خان سردار اسعد بود، احداث گردید و به همین دلیل قلعه امیر مجاهد نامیده می‌شود. این بنا در شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی توسط طاهر بهبهانی جهت سکونت خریداری شد و به همین دلیل که مالک کنونی آن آقای بهبهانی است به این نام نیز شهرت دارد.در باغ این عمارت درختانی همچون انجیر ، مرکبات، نخل ،انار و… وجود دارد.

عمارت امیر مجاهد رامهرمز عمارت امیر مجاهد رامهرمز عمارت امیر مجاهد رامهرمز عمارت امیر مجاهد رامهرمز

قلعه توکل :

متعلق به دوره قاجار است وزیرزمینی در وسط حیاط آن می باشد . در کنار رود کوپال و محصور بین زمینهای کشاروزی است .

به زبان ساده:

این بنا یکی از قلعه‌های تاریخی شهرستان رامهرمز است که در گذشته به عنوان انبار غلات و سیلو مورد استفاده بود. “قلعه توکل” متعلق به شخصی به نام حاجی توکل رامهرمزی می‌باشد که نقل است که در فاصله ۱۳ کیلومتری رامهرمز و در نزدیکی روستای شیفه ( جاده شیفه ) واقع شده است.

این قلعه متشکل از حجره‌هایی در اطراف حیات آن است که در گذشته به عنوان محل انبار حبوبات، غلات و سیلو مورد استفاده مالک آن قرار می‌گرفته است.
در اطراف این قلعه زمین‌های مستعد کشاورزی همراه با نهر آب بسیار گوارایی وجود دارد که از کنار قلعه می‌گذرد. هم‌اکنون این قلعه پس از مرگ مالک آن به کلی تخلیه و به حال خود رها شده است.
بنای “قلعه توکل” به شکل کوشک 2 طبقه همراه با یک زیرزمین است که در حال حاضر به محل تجمع خاروخاشاک تبدیل شده است اما بنای زیرزمین این قلعه همچنان مستحکم و پا برجا است.
زیر زمین که هم اکنون به محل انبار خارو خاشاک تبدیل شده
درون قلعه نیز چند اسطبل با معماری طاق‌های ضربی وجود دارد که خوشبختانه 2 تا از طاق‌های این اسطبل همچنان باقی است اما سایر طاق‌ها تخریب شده‌اند.

قلعه توکل رامهرمز

3 دیدگاه در “جاذبه های گردشگری رامهرمز

  1. п»їcialis گفت:

    Viagra Zollprobleme Ariten https://acialisd.com/# – cialis vs viagra Entainidak Cialis Lilly Originale Almottet Cialis IncenceVed purchase cialis professional

    1. bzd74 گفت:

      hello> could you please tell me how did you find this web blog post?

نظرات بسته شده است.